اميرالمؤمنين عليه السلام آورده است و اين دليلى بر اثبات بدون ترديد آن مىباشد و اين متن سخن اوست در شرح حال آن امام عليه السلام : « آقاى قوم ، دوستدار مردم ، محبوب معبود ، درِ شهر حكمت‌ها و دانش‌ها ، سرلوحه‌ى خطاب‌ها ، شكافنده و نمايان‌كننده‌ى اشاره‌ها ، پرچم ره يافتگان و نور اطاعت‌كنندگان ، ولىّ پرهيزكاران و امام دادگران ، در پذيرش ايمان از همه جلوتر و در حكم و يقين از همه پايدارتر ، در بردبارى از همه والاتر و در دانش از همه‌برتر ، علىّبن‌ابىطالب ، پيشواى پرهيزكاران ، زينت عارفان ، خبردهنده از حقيقت‌هاى توحيد ، اشاره‌كننده به درخشش‌هاى علم يگانه‌پرستى ، دارنده‌ى قلب بسيار خردمند و زبان بسيار پرسشگر و گوش شنوا و پيمان وفادار ، چشم‌هاى فتنه‌ها را كور كرد و از محنت‌هاى گوناگون دورى گزيد ، ناكثين را عقب زد ، قاسطين را خوار و مارقين خشن در دين خدا را سركوب كرد ، در راه خدا از ملامت هيچ‌كس نهراسيد . » « 1 » شرح حالش 1 - فخر رازى در « مناقب الشّافعى » 2 - ابن‌اثير در « الكامل : حوادث : 430 » 3 - خوارزمى در « اسماء رجال مسانيد أبىحنيفة » 4 - ابن‌خلّكان در « وفيات الأعيان 1 / 26 » 5 - ابوالفداء ايّوبى در « المختصر حوادث 430 » 6 - ذهبى در « تذكرة الحفاظ 3 / 1092 » و « العبر 3 / 170 » و « دول الاسلام حوادث : 430 » 7 - ابن‌وردى در « تتمةالمختصر حوادث : 430 » 8 - خطيب تبريزى در « اسماء رجال المشكاة ( با مشكاة چاپ شده ) 3 / 805 »

--> ( 1 ) . حلية الاولياء 1 / 61 .